2025, "#MAKESPACEFOR", STREET HARMONY PROJECT, PLEX
Μια multimedia δημιουργία από έξι γυναίκες περφόρμερς που διερευνά το ζήτημα των έμφυλων διακρίσεων μέσα από προσωπικές ιστορίες, δεδομένα, σωματική δράση και ποιητικές εικόνες.
Πώς μπορούμε να ξαναφανταστούμε τους χώρους που μοιραζόμαστε — δημόσιους, επαγγελματικούς, συναισθηματικούς, εκπαιδευτικούς — ώστε να χωράμε όλοι, όλες και όλα;
Μέσα από τα εργαλεία του θεάτρου της επινόησης, του playback theatre και του art therapy, το έργο υφαίνει προσωπικές αφηγήσεις, στατιστικά στοιχεία, ποιητική γλώσσα και σωματική δράση, δημιουργώντας μια DIY, βιωματική εμπειρίa
2025, "Η σιωπή της Ιουλίας", Ιστορικό Μουσείο ΠΕΑΝ Καλλιθέας
Η περφόρμανς “Η σιωπή της Ιουλίας” είναι μια τοποειδική (sitespecific), πολυαισθητηριακή δράση, σχεδιασμένη ειδικά για το Ιστορικό Μουσείο ΠΕΑΝ στην Καλλιθέα. Αποτελεί μια ζωντανή αφήγηση που διερευνά τη δυνατότητα της περφόρμανς να λειτουργεί στο μουσειακό περιβάλλον ως εργαλείο ερμηνείας, καθώς και ως εναλλακτική, συμπληρωματική μορφή αρχείου που ενισχύει την ιστορική σκέψη και κατανόηση.
Εστιάζει στην αγωνιστική δράση της Ιουλίας Μπίμπα (1910-1943), μιας λιγότερο προβεβλημένης μορφής της Αντίστασης, η οποία, ως μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ), συμμετείχε στην ανατίναξη των κεντρικών γραφείων της ναζιστικής Εθνικής Σοσιαλιστικής Πατριωτικής Οργάνωσης (ΕΣΠΟ), τον Σεπτέμβριο του 1942.
Δομημένη σε επτά “εικόνες”, η περφόρμανς διατρέχει στιγμές της ζωής και της δράσης της Ιουλίας: από την απόφαση να σηκώσει το “βάρος της ιστορίας” και την ένταξη της στην ΠΕΑΝ, μέχρι την ανατίναξη της ΕΣΠΟ, την προδοσία, τη φυλάκιση και τον
απαγχονισμό της στη Βιέννη για να καταλήξει στην απελευθέρωση της Αθήνας, φωτίζοντας τα εσωτερικά της κίνητρα, τις επιλογές και τις αξίες της.
Η δράση δεν επιδιώκει την συμβατική αναπαράσταση των ιστορικών γεγονότων, αλλά την επιτελεστική τους ενεργοποίηση στο παρόν του μουσειακού χώρου. Μέσω της ενσώματης πρόσληψης του αρχειακού υλικού, της ενεργής εμπλοκής των επισκεπτών και της ενθάρρυνσης του κριτικού αναστοχασμού, προτείνει μια εναλλακτική μορφή δημόσιας ιστορίας, όπου η Ιστορία δεν προσεγγίζεται ως στατικό αφήγημα προς ανάγνωση, αλλά ως βιωματική διαδικασία που ενεργοποιεί τη σχέση σώματος, χώρου και μνήμης.
2024, "Μια βαλίτσα γεμάτη τραγούδια", Κέντρο Έρευνας Μουσείο Βασίλη Τσιτσάνη, Τρίκαλα
Η συγκεκριμένου τόπου (site specific) πολυαισθητηριακή περφόρμανς σχεδιάστηκε στο και για το Μουσείο Τσιτσάνη. Αντλώντας έμπνευση από τη μόνιμη συλλογή που αφορά στη ζωή και το μουσικό έργο του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη, βασίστηκε στην “προσέγγιση ανθρώπινου ενδιαφέροντος” για να παρουσιάσει την πορεία της ερευνήτριας/περφόρμερ στο τραγούδι.
Η δράση, που αρθρώθηκε γύρω από την ένταξη του σώματος στο μουσειακό περιβάλλον ως ζωντανό “εν κινήσει” έκθεμα, επεδίωξε την οργανική συνάντηση και συνομιλία με την έκθεση και αξιοποίησε τις αισθητικές της δυνατότητες, ενσωματώνοντας κάποια από τα εκθέματα στην αφήγηση, προκειμένου να διαμορφώσει μια ζώνη σύνδεσης, έκφρασης και επικοινωνίας μεταξύ της έκθεσης, του μουσείου και των επισκεπτών.
2024, "1248-Περάσματα", EIGHT-ΤΟ ΟΧΤΩ
[Μια προσωπική τελετουργία μετάβασης]
“Όταν η νύφη έβγαινε στο κατώφλι του πατρικού της σπιτιού
τα όργανα έπαιζαν έναν λυπητερό σκοπό,
έκανε τρεις φορές το σταυρό της και έπειτα,
έσπαγε πάνω από το κεφάλι της ένα καρβέλι ψωμί,
το μικρότερο κομμάτι το έδινε πίσω στο πατρικό της για την παλιά της τη ζωή
και το μεγαλύτερο το κρατούσε μπροστά, για την καινούργια ζωή της που άρχιζε”
Aντλώντας έμπνευση από τον μακρόσυρτο μουσικό σκοπό με τίτλο ”Τίνος είναι η νύφη” που συνοδεύει τον αποχωρισμό της νύφης από την οικογένεια της λίγο πριν το γάμο, η περφόρμανς διαρκείας 1248-Περάσματα μετασχηματίζει το παραδοσιακό έθιμο της "κουλούρας του γάμου" από την Κεντρική Μακεδονία σε μια προσωπική τελετουργία.
Μέσα από μια επαναλαμβανόμενη σωματική δράση που αλλάζει την πλέξη και τη φορά των ινών της παράδοσης, η περφόρμερ κόβει στη μέση και παραδίδει το μισό αντίτυπο της πρώτης ποιητικής της συλλογής στον θεατή, σφραγίζοντας την παρουσία του στο τελετουργικό ως μάρτυρα, προκειμένου να συντελεστεί η υπέρβαση του παρελθόντος και η μετάβαση σε μια νέα “κατάσταση του είμαι”.
Η συμβολική δράση παράγει μια μεταιχμιακή συνθήκη όπου το ακίνητο τελετουργικό σώμα στέκεται με πίστη και εμπιστοσύνη απέναντι στη λυτρωτική, επιδραστική και μεταμορφωτική δύναμη της τέχνης, της τελετουργίας, της συνύπαρξης.
2020, "Η Νίνα στο Λυκαβηττό", Φεστιβάλ Λυκαβηττού
2019, "Γυναίκες σε πλυντήριο - αναταραχή αρχείου", Apparat Athen
Δομημένη μέσα σε ένα χώρο "αντρικό", ένα πρώην πλυντήριο αυτοκινήτων, η performance εξετάζει το γυναικείο φύλο ως δημόσιο λόγο και κοινωνικοπολιτική ταυτότητα στην Ελλάδα του σήμερα.
7 γυναίκες καλλιτέχνιδες διαφορετικών πρακτικών επινοούν δράσεις ασκώντας προσοχή στο φυσικό, συναισθηματικό, ψυχολογικό και κοινωνικό τους σώμα εξερευνώντας κάθε φορά την αντίληψη του χώρου ως πολιτισμική πραγματικότητα.
2018, "Is this a story?", Quilombo Centro Cultural
aBOUT
Η Γεωργία Νικολάου είναι ανεξάρτητη ερευνήτρια και περφόρμερ με πολυετή εμπειρία στον χώρο των οπτικοακουστικών παραγωγών ως Βοηθός Διευθυντή Παραγωγής και ως Production Coordinator.
Είναι απόφοιτη του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου με Πτυχίο στις Σπουδές Ευρωπαϊκού Πολιτισμού (BA) και Μεταπτυχιακά Διπλώματα στη Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων (MSc) και στη Δημόσια Ιστορία (MA).
Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη θεωρία και πρακτική της περφόρμανς, στη μουσειολογία, στην προφορική ιστορία και στην έρευνα μέσω της τέχνης, με ιδιαίτερη έμφαση στη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ συλλογικής μνήμης και επιτελεστικότητας στο πλαίσιο της δημόσιας ιστορίας. Η προσέγγισή της αναδεικνύει την περφόρμανς ως μεθοδολογικό και ερμηνευτικό εργαλείο κατανόησης πολιτισμικών αφηγήσεων και κοινωνικών εμπειριών.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Performance Art Research Collective (P_A_R_C) και συντονίστρια της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας Έδεσσας (ΟΠΙ-ΕΔΕ).
Την τρέχουσα περίοδο συμμετέχει ως περφόρμερ στο πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας "Street Harmony: Theater Dynamics to Foster Intercultural Dialogue and Address Gender-Based Discriminations in the EURO-MED" και ως ερευνήτρια στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα "ALICE: Breaking Barriers Women in Media Leadership / Empowering Women in Media Production", το οποίο εστιάζει στην ενίσχυση της παρουσίας και της ηγετικής συμμετοχής των γυναικών στα οπτικοακουστικά μέσα.
